تو این شهر، شکوفه ها نه در اول بهار، که در وسط تابستان اون هم به مدت فقط دو هفته سر باز می کنند.
آدم های این شهر به امید روزهای آفتابی و به امید شینوک* و به امید چمن هایی که دیگه زرد نیستند زمستون رو سپری می کنن!
اما...
اما دل های پر امیدشون یخ های جاده رو آب می کنه و برای رسیدن به روزهای بلند و روشن صبر و متانتشون رو به رخ می کشه
شب رو به سحر می رسونن و به عشق هم و به امید روزهای بهتر زندگیشون رو می سازن
چرا که رمز شاد بودن رو کشف کردن و می دونن که هیچ کس ...هیچ کس جز خودشون، شادی رو براشون به ارمغان نمی آره
...شادی و عشق ارمغان امید و زاییده ی دل های بهاری است.
(Calgary رادیوCJSW فروردین28-1390)

