شام آخر2
ضمن تاييد شام آخر1 (نوشته گاو عزيز) مي گويم كه:
اگر فرض كنيم:
1- رسالت يك فيلم ساز مطرح كردن درست يك سوال درست است.
2- نتيجه گيري و يافتن پاسخ به عهده بيننده است نه فيلم نامه نويس و كارگردان.
و بپذيريم كه:
1- موضوعات اجتماعي دغدغه بسياري از انديشمندان عصر حاضر در ايران است.
2- اقتصادي كردن فيلم در عصر حاضر اجتناب ناپذير است و موضوعات عشقي جذاب ترين چاشني اين كار است.
3- جمهوري اسلامي محدوديت هاي بسياري براي طرح سوال و عقيده ايجاد كرده است.
خواهيم ديد كه "جيراني" در ساخت شام آخر نمره قبولي گرفته است.زيرا:
- مرز بين عرف و قانون كجاست؟
- بها دادن به عرف تا كجا؟
- جايگاه عشق زميني در جامعه ما كجاست؟
- تفاوت بين كهنگي و اصالت در چيست؟
- ...
بعضي از سوالات مطرح شده در فيلم هستند كه خوشبختانه پاسخ قطعي آنها در متن فيلم واضح نيست.
و همچنين:
استفاده از كنايه ها و استعارات زيبا - مثل مسجدهاي قديمي سده چهارم كه يك نظريه بر اصيل بودن آنها و نظريه ديگر بر بر عربي و دهاتي بودن آنها تاكيد دارد - و سنگسار خيالي استاد دانشگاه كه ياد آور محكوميت افرادي است كه عرف جامعه را دوست ندارند و همواره در ذهن جامعه از پيش محكوم هستند از نكات جالب فيلم براي من بود.

(وب لاگ چقدر خوبه! حتي من هم به خودم اجازه دادم نقد فيلم بنويسم !!)

هیچ نظری موجود نیست: