امروز با يکی از دوستانم رفتيم برای يکی يک دستگاه ساندويچ ساز (ترجمه ی من درآوردی از واژه ی sandwich maker) از جمهوری خريديم. وقتی وارد فروشگاه های لوازم خانگی می شدم، حس خيلی بدی داشتم! حس يک دهاتی که به شهر آمده. شوخی نمی کنم! من (که کامپيوتر درس می دم و خودم رو آدم اهل تکنولوژی و کامپيوتر و اينجورچيزها می دانم) خيلی از دستگاه هائی که آنجا فروخته می شد را از روی قيافه نمی شناختم! توستر، جاروبرقی و ... . تازه خيلی دستگاه جديد هم آمده که اصلاً نمی دانم چه کار می کنند. اصلاً نمی دانم که اين دستگاه ها الان جزو لوازم اصلی زندگی به حساب می آيند؟ يا جزو لوازم لوکس؟

حالا بنظر شما، دستگاه های سيب زمينی سرخ کن، سانديچ ساز، گريل جزو لوازم لازم و جدی به حساب می آيند؟ يا جزو لوازم لوکس؟!

هیچ نظری موجود نیست: