مسووليت ما در قبال ديگران چقدر است؟
اطرافيان ما به چند دسته كلي تقسيم مي شوند: خانواده، دوستان، آشنايان و بقيه. اگر براي شما هم مثل من و خيلي هاي ديگه اين موضوع دغدغه ذهني باشد، مي دانيد كه پاسخ به اين سوال از بسياري جهات زندگي آدم رو تحت تاثير قرار مي ده. پس حتما بايد جواب قانع كننده اي براي اين سوال وجود داشته باشه كه جايگاه مادر ، پدر، خواهر، برادر، دوست ، همكار و … در زنگي كجاست. به نظر فرهاد تفكر درست اينه كه اگر خانواده در درجه اول اهميت باشه، دوستان با دو پله تنزل در درجه سوم اهميت و آشنايان – كه رفقا(1) و همكاران را شامل مي شوند – در درجه چهارم و بقيه در رتبه پنجم اهميت قرار دارند. پس خودمان چي؟ مسووليت من نسبت به خودم چقدر است؟ جايگاه من كجاست؟
من فكر مي كنم اگر در جهان ديگر بازخواستي وجود داشته باشد اول بايد همين بازخواست باشد كه براي خودت چه كردي. يعني اگر عادلانه و عاقلانه نگاه كنيم اول بايد بپرسند براي خودت چه كردي بعد بپرسند براي پدر و مادر و … چه كردي.
اما اينها همه حرف عقله… تازه هرچي مي خوان بپرسن يا نپرسن من براي دلم زندگي مي كنم.
(1) براي توضيح راجع به تفاوت دوست و رفيق رجوع كنيد به كتاب ابوالمشاغل نوشته نادر ابراهيمي.

هیچ نظری موجود نیست: