ببخشيد، هدف شما از وبلاگ نوشتن چيه؟!

احتمالاً داريد می نويسيد،

- چون اساساً نويسنده ايد،
- چون اساساً عاشق نوشتن و روزنامه نگاری هستيد،
- يا چون اساساً عاشق فرهنگ سازی هستيد

شما حتماً راست می گوئيد.

اما، من می نويسم چون:

- دوست دارم مطرح بشوم.
- دوست دارم معروف بشوم.

و به همين دليل، همه چيزی نمی نويسم.
فقط چيزهائی می نويسم که خواننده داشته باشد. چيزهائی که برای همه جالب باشد.
چيزهائی که امروز داغند. حرفهائی که امروز ممنوعند.
اگر خاتمی بحث داغ است، از خاتمی می نويسم،
اگر فوتبال، از فوتبال.
و البته هميشه سکس مهم بوده و هست.
اگر دختر باشم، از سکس تعريف می کنم، وبلاگ سکسی راه می اندازم و بعد جوری رفتار می کنم که يعنی "من که برام سکس مهم نيست، خوب دارم از همه چيز می گم، از سکس هم می گم!" اما قطعاً دروغ می گويم. از سکس می گويم، چون دختری که از سکس بگويد، شديداً جذاب است... .
اگر پسر باشم، دخترهائی که از سکس می گويند را نقد می کنم، يا آنهائی که به وبلاگهای سکسی حمله می کنند را به نقد می کشم. آنوقت پسری روشن فکر می شوم.

من نمی نويسم، تا نقد شوم.
من نمی نويسم چون معتقدم وبلاگ، نوعی خود درمانی / گروه درمانی است.
من قصد خودشناسی ندارم. و گروه درمانی را، فقط سزاوار ديوانگان می دانم.

من سرتاپا ايرانيم!

هیچ نظری موجود نیست: