ميل پنهان شدن دارم.
قبل از خواب، تلفن را قطع می کنم.
موبايلم را خاموش می کنم،
و کرکره های اتاق را می کشم،
که مبادا فردا، زود بيدار شوم.
دوست دارم بخوابم و از تمام دنيا به دور باشم.
حوصله ی کسی را ندارم،
حتی حوصله ی خودم را...
در خانه، تنها که می شوم، با کامپيوترم بازی می کنم.
بازی...
حتی وبلاگ هم ننوشتم.
گاهی نگران می شوم،
و گاهی فقط می گويم، صبر کن... .

هیچ نظری موجود نیست: