پسرخاله، گلدون، عليرضا، لاله

وقتی دلت گرفته باشه، حتی فيلم کلاه قرمزی و پسرخاله می تونه گاهی اشکت رو دربياره!
وقتی دلت گرفته باشه، فقط يک دوست خوب، مثل گلدون می تونه پای بيلياردت باشه. بيلياردی که پر از رنگه، مثل طبيعت. کلی رنگ روی يک زمينه سبز. و بعد کلی تمرکز و کلی آرامش.
وقتی دلت گرفته باشه، ديدن عليرضا و لاله بعد از ماهها دوری، اون هم توی صف بليط سينما، و بعد بازگشت به خاطرات 7 سال پيش خيابان ايران زمين، چقدر می تونه خوشحالت کنه. فکر اينکه پيمانی که سالها پيش توی تاريکی يک فروشگاه بستی، هنوز پابرجاست.

و بعد از همه ی اينها، ديگه دلت گرفته نيست.
شايد دلت تنگ باشه، دلتنگ دوستی که آنقدر سکوت کرد تا رفت. اما قطعاً گرفته نيست.

هیچ نظری موجود نیست: