گاو و گلدون، مدتهاست که يک ساله است

هميشه، برايم مهم است که دوستانم تولدم را تبريک بگويند. حتی اگر يکی دو روز دير شود. حتی اگر يک هفته دير شود. برايم مهم است که ديگران دوستم داشته باشند.
آری، دوستم داشته باشيد... . اين، نگرانی خيلی از ماست. برای همين دقت می کنم که تولد ها را بخاطر بسپارم. که به دوستانم بگويم که دوستشان دارم. بگويم که دوست داشتنی اند.

امروز تازه فهميدم، که 17 فوريه، 28 بهمن پارسال، گلدون اولين مطلب را در وبلاگ می نويسد. اسمش را هم می گذارد "گلدون". من، بعدها به گلدون اضافه می شوم و اسمش را می گذاريم گاو و گلدون.

از تولد گاو و گلدون، روزهاست که می گذرد، و نه من، نه خود گلدون هيچکدام يادمان نبود. دوستان بدی بوديم انگار برای وبلاگمان.

خلاصه اينکه، تولد گاو و گلدون مبارک!
بيشتر از همه، برای گلدون... .

هیچ نظری موجود نیست: