با 25 دقيقه تاخير برج مراقبت اجازه پرواز مي دهد. كمربند ايمني ام را بسته ام و به لرزش شديد كنسول وسط هواپيما چشم دوخته ام. لامپ مهتابي رديف جلو پر پر مي كند. نا خود آگاه در ذهنم نقش مي بندد: چرا با آمريكا رابطه نداريم؟! به ياد اتوبوس هاي تهران - تبريز مي افتم! روزنامه را ورق مي زنم:
محسن رضايي: بدون داشتن رابطه هم مي توان با آمريكا كار كرد.
عجب!
ميردامادي نماينده تهران: شعار جنگ عليه آمريكا امنيت كشور را به خطر مي اندازد.
كروبي: هدف آمريكا تسلط بر جهان است.
حسين بهشتي پور(مدير عامل شبكه تلوزيوني العالم): من گفته بودم به خرمشهر بگويند خرمشهر و به خليج فارس بگويند خليج فارس. نمي دانم چرا گفتند "المحمره" و "الخليج". نمي دانم!!!

اميدوارم كنسول وسط روي سرم نيفتد. كاش هواي استانبول باراني نباشد.

هیچ نظری موجود نیست: