چگونه است که نمي گويي؟ حال آنکه مي داني و مي داني که گفتن ات لذت بخش است. حتي مي داني که ممکن است تاثيري عميق بر روح . جان اطرافيانت بگذارد. پس چگونه است که دهان مي بندي و تنها در فکر خويش در جستجوي حس ماندگارش لبخند مي زني؟

هیچ نظری موجود نیست: