كافه ميلانو

يكي، خيلي باهوش و با استعداد، عاشق فيزيك، مي‌ره شريف فيزيك مي‌خونه. تو ليسانس، يكي از بهترينهاست. تو همون شريف، فوقش رو مي‌گيره. بازم يكي از بهترينهاست. براي دكترا، طبيعتاً مي‌ره يكي از بهترين دانشگاه‌هاي دنيا: University of South California و اونجا شروع مي‌كنه Phd فيزيك مي‌خونه.

بعد مي‌ره ايتاليا، دوره مي‌بينه كه چطوري قهوه‌هائي با كيفيت Starbucks ارائه بده. بعد مياد ايران، يك كافي شاپ مي‌زنه و ايندفعه تمام استعدادش رو بجاي فيزيك، مي‌ريزه تو اين كافي‌‌شاپ.

نمي‌دونم كافه ميلانو رو بخاطر خودش - علي - دوست دارم، يا بخاطر قهوه موكا‌هاش كه معتادم كرده، يا بخاطر كل قصه‌اي كه پشت كافي‌شاپش وجود داره، يا بخاطر اينكه حسودي مي‌كنم وقتي مي‌بينم يكي اينقدر جرات داشته كه اومده به آرزوي هميشگي و قديمي من و گلدون و خيلي‌هاي ديگه عمل كرده، يا بخاطر دوستهاي قديمي‌اي كه اونجا مرتب مي‌بينم، يا بخاطر موسيقي‌اي كه اين كافي‌شاپ برام داره.

بهرحال پيشنهاد مي‌كنم كه اگه گذرتون به پاساژ گلستان شهرك غرب افتاد، برين تو حياط، برين پيش علي تو كافه ميلانو، و ازش بخواين كه براتون قهوه موكا بياره.

هیچ نظری موجود نیست: