سال جدید، سال قدیم، عید، 29 و 30 اسفند، تولد من

امسال سال نو، برخلاف مابقی 3/4 سالهای دیگر، بلافاصله بعد از تولد من، آعاز نشد. 30 اسفند آمد بینشان تا تولد مرا که خودشیفتگانه معتقدم روزی متمایز است، متمایزتر کند.

نوروز سال 84 هم از برخی جهات خیلی متمایز است. شاید مقایسه اش با نوروز 83 یا شاید 85 که هنوز نیامده خیلی تمایزی را نشان ندهد. این بعلت ذات آرام تغییر است. کافی است تا فیلم را تند کنی تا ابرهای ساکن، با سرعت حرکت کنند و غنچه های گل بسرعت بشکفند. کافی است نوروز 84 را با نوروز 74 مقایسه کنی. سال 74، کجا بودی؟ چه می کردی؟ به دوستانت چگونه تبریک می گفتی؟

سال 74، تقریباً اکثر مردم ایران اصلاً نمی دانستند که اینترنتی هم هست. اینترنت، تنها در یکی دو دانشگاه کشور، آنهم به خنده دار ترین شکل (در مقایسه با اینترنت امروز جهان) حضور داشت. سال 74 روش تبریک گفتن عید، با کارت تبریک بود و تلفن. نه اینترنت، نه موبایل و بخصوص نه sms.

اما امسال همه email می فرستند. Orkut، حتی امسال را از پارسال هم متمایز کرده است. یک دکمه را کلیک می کنی و یک متن کوتاه یا بلند را (که بعداً در موردش صحبت خواهم کرد) copy/paste می کنی و برای "همّه ی دوستان" ارسال می کنی.
ببخشید واقعاً، ولی من تمام emailهای از این دست را نخوانده پاک می کنم. مطمئنم که در لحظه ی ارسال، فرستنده به تنها کسی که فکر نمی کرده "من" بوده ام. حتی لیست چند ده یا چند صد نفری اش را نگاه هم نکرده. بعضیهایشان که آنقدر غریبه اند اگر reply بزنی و متعاقباً سال جدید را تبریک بگوئی، ازت خواهند پرسید: شما؟!

متن پیام های تبریک هم امسال، ویژه اند. پیام ها کاملاً 84 ی هستند. 2005 ی. پیام های بچه های کامپیوتریزه ی انقلاب اسلامی ی هویت گم کرده ی ایرانی. یکی دو پیام را امسال من هزاربار به چندین شکل دریافت کردم: Offline, Email, SMS! یکی ش پیامی است که برایتان سالی با اینقدر ساعت x و اینقدر دقیقه y و اینقدر ثانیه z را آرزو می کند. اصلاً حوصله کردید که حساب کنید که عددهاش درست هست یا نه؟ عمراً نه. فقط همه forwardش کرده اند.
یکی دیگه این بود: (این یکی را من خیلی دوست داشتم... طنز غمناکش را دوست داشتم). اول یک BOOOM با کلی ستاره و بعد این: dere rerere dere rerere dere diriri dere derere!
امسال صدا و سیما، با پخش بیانات همه ی امامها، و پخش صحنه های ملکوتی بمب و جبهه، ما را از شنیدن همین dere rere هم محروم کرد و در عوض کانالهای گیج ماهواره با تاخیر یا تاجیل به سبک سالهای قبل از 57 سال نو را تبریک گفتند و بعد همه یک دور با همه ی ایرانی های مقیم آمریکا از خواننده گرفته تا چرنده، مصاحبه کردند.

Sms های تبریک ولی جدا از متن، داستان دیگری دارند: بیانگوی میزان جدید بودن گوشی فرستنده اند! اینکه آیا گوشی این امکان را می دهد که پیامی را برای همه یا گروهی از phonebook ت بفرستی یا نه.

سال نوتان مبارک، ولی، اگر می خواهید سال نو را به "من" تبریک بگویید (که لطفاً بگویید، چون خیلی کیف داره و به آدم احساس دوست داشته شدن و فراموش نشدن می ده)، یا زنگ بزنید، یا برای "من" با متنی که حکایت از موسیقی من و شما دارد پیامی بفرستید یا emailی خطاب به فقط "من" با متنی منحصر به فرد برای "من" ارسال کنید یا نامه ای با هر محتوای تکراری یا غیر تکراری ولی با دست خط خودتان برایم بفرستید.

اگر در پاراگراف بالا، بجای کلمه "من" اسم خودتان را بگذارید، حس می کنید که درخواستم اصلاً خودخواهانه نیست، یا شما هم به اندازه من خودخواهید.

سال نو مبارک :*

هیچ نظری موجود نیست: