سازمان بشریت

کلمه درستش، شاید ملت است. یا کلماتی مثل: توده ها، ملت، عامه، بشریت، عموم، مردم.
انسانها از الگوهای رفتاری عام و یکسانی پیروی می کنند. اصلاً خطابم با "تو" یا "او" ی منفرد نیست. خطابم با عامه مردم است. آنها که موج را درست می کنند. آنها که روی منحنی نُرم، آن قوس بزرگ را درست می کنند.
و بعد جوامع کوچکتر هم، با اینکه بسته به نوع جامعه، عرف های خودشان را دارند که ممکن است با عرف های کلی جامعه یکسان نباشد، اما درون خودشان باز از همان الگوی "عامه مردم" پیروی می کنند.

الان دو روز است که شرکت ما، مسابقه ی smsی بازی ایران - ژاپن را برگزار کرده. شما نتیجه را اعلام می کنید و سیستم به شما اعلام می کند که آیا منظور شما را فهمیده یا نه. اگر منظورتان را فهمیده باشد، به شما اعلام می کند و تلفن شرکت را بعنوان شرکتی که این مسابقه را برگزار کرده، اعلام می کند.
اصلاً قرار نیست کسی به این شماره زنگ بزند... . ولی تلفن بدون توقف زنگ می خورد.
برای پرسنل شرکت، این رفتار مردم عجیب است و آنها را به خنگی محکوم می کنند و می خندند. ولی من، با لذت تلفنها را بر می دارم. آنها "مردمند". مردمی که از الگوهای نُرم خودشان پیروی می کنند. تلفن را که زیاد برداری، می بینی که اکثرشان مثل هم فکر می کنند. یکی از تهران، یکی از بوشهر، یکی از اردبیل، یکی از فومن. چندصدهزارنفر شرکت کرده اند، آنها اصلاً با هم در ارتباط نیستند، اما تلفن ها را که گوش می کنی، بنظر می رسد که آنها توسط یک کانال ارتباطی قوی با یکدیگر در ارتباطند. انگار که همگی در یک سازمان پنهانی کار می کنند و همه از یک نیروی یکسان الهام می گیرند. آنها همه مثل هم فکر می کنند. همه اشتباه های یکسان می کنند و سوالات مثل هم دارند.

این کدام سازمان جهانی است که همه ی مردم، پنهانی در آن عضوند؟ این رهبر پنهان کیست و با کدام شیوه با تمام مردم در ارتباط است که خط مشیی یکسان به همه ی آنها اعلام می کند. و چه قدرمتند است این رهبر.

این همان است که من اسمش را "بشریت" می گذارم. "بشریت" قوانین ساده ای دارند. اگر رعایتش نکنید، حرفتان را نمی فهمند. اگر رعایتشان کنید، کودکانه قوانین را اجرا می کنند. می گویم "کودکانه"، زیرا در پشت پیچیدگی های رفتاری این سازمان، بازگشت زیبایی به قوانین ساده ی کودکان وجود دارد.

باید همزمان که به عضویتشان در سازمان بشریت به شدت احترام می گذارید و انسانیتشان را، آنگونه که دوست دارید انسانیت خودتان محترم شمرده شود، محترم می شمارید، بی آنکه بفهمند، اجازه دهید تا هرجا لازم است پیچیدگی های کودکانه شان را بروز دهند، همانقدر که دوست دارید پنهانی، کودک باشید.

هیچ نظری موجود نیست: