چرا؟

وقتی خواندن ،تنها راه برای این است که بار دلم را خالی کنم و کمی از فشار افکار مغشوش و درهم کم کنم
و خلوت لُخت و بی روحم را با حس رنگین نوشته هایت درآمیزم
و مغز آشوب گر و لگام گسیخته ام را به نوای گفتارت بسپارم
و کمی با تجسم افکار زیبایت آرامش بگیرم
چرا نمی نویسی نازنینم؟

هیچ نظری موجود نیست: