آرزو

آرزو می کنم که کاش می شد یه شب با علی برهمنی و کاوه اکرم، با ماشین شروع کنیم به چرخ زدن، سیگار بکشیم و آهنگ "آرش بی تو سردمه" رو بذاریم، صدای ضبط رو بلند کنیم و باهاش با صدای بلندِ بلند بخونیم. از اون مدل خوندن هایی که وقتی دختره شروع می کنه به خوندن، هر سه تامون سعی کنیم صدامون رو ریز کنیم و با همون لهجه احمقانه ای که اون می خونه صداش رو تقلید کنیم.

چقدر دلم براشون تنگ شده...

هیچ نظری موجود نیست: